Kraalinductor

Ferrietkraleninductor, gewoonlijk ferrietkralen genoemd, is een composietcomponent die inductieve en resistieve eigenschappen integreert. Het is voornamelijk opgebouwd uit een ferrietkern omwonden met geëmailleerde draad. De kernfunctie ervan is het gebruik van de hoog{2}}verlieskarakteristieken van de ferrietkern om hoog-elektromagnetische interferentie met hoge frequentie in circuits efficiënt te onderdrukken, terwijl ook zwakke energieopslag, filtering en stroombegrenzende functies worden geboden. Het is een onmisbaar kerncomponent in het elektromagnetische compatibiliteitsontwerp van elektronische apparatuur. Impedantie is een belangrijke parameter voor het evalueren van het vermogen om interferentie te onderdrukken. Laagfrequente ferrietkralen richten zich op impedantiewaarden in het frequentiebereik van 100 kHz tot 10 MHz, terwijl hoogfrequente ferrietkralen zich richten op frequenties boven 100 MHz. Het impedantiebereik varieert van enkele ohm tot enkele duizenden ohm. De nominale stroom varieert van 0,1A tot 30A en de inductie varieert van 0,1μH tot 100μH. Ferrietkralen worden veel gebruikt in consumentenelektronica, communicatieapparatuur, auto-elektronica, industriële besturingsapparatuur, voedingsapparatuur en andere gebieden, en zijn bijzonder goed-geschikt voor toepassingen zoals filtering van stroomingang/uitgang, onderdrukking van signaallijnruis en EMC-bescherming van poorten.

De kernfuncties van de ferrietkraleninductor zijn als volgt:

• Absorptie van hoog-ruis: wanneer deze in serie is aangesloten op een elektriciteitsleiding, filtert deze effectief interferentie weg in het frequentiebereik van MHz tot GHz, zoals vaak voorkomt bij computerstroomkabels.

• Beheersing van EMC- en EMI-interferentie: Het vermindert en onderdrukt elektromagnetische straling en interferentie die wordt uitgezonden door componenten naar de externe omgeving.