Inductantie is het fenomeen waarmee een geleider zich verzet tegen veranderingen in de stroom die erdoorheen vloeit; het wordt gedefinieerd als de verhouding van de geïnduceerde spanning tot de veranderingssnelheid van de stroom die deze produceert. De maatformule voor inductantie is ML²T⁻²I⁻², en de SI-eenheid ervan is de Henry (H). Een inductie van 1 H betekent dat een stroom die verandert met een snelheid van één ampère per seconde een spanning van één volt induceert.
De fundamentele aard van inductie ligt in de relatie die wordt beschreven door de vergelijkingen van Maxwell met betrekking tot het opwekken van een elektrisch veld door een veranderend magnetisch veld. Wanneer de stroom in een geleider verandert, verandert ook het bijbehorende magnetische veld; in overeenstemming met de wet van Faraday van elektromagnetische inductie en de wet van Lenz genereert dit een elektromotorische kracht (EMF) die de verandering in de stroom tegenwerkt. Draadloos opladen maakt gebruik van bijna-veldinductie-in het bijzonder inductieve koppeling-om energie over te dragen.
De term 'inductie' werd in mei 1884 bedacht door Oliver Heaviside. Het standaardapparaat voor primaire inductie van mijn land werd ontwikkeld vanaf 1971, voltooid in 1975, gecertificeerd in 1979 en nam deel aan de internationale CCEM-K3-vergelijking in 1990. Sunlord Electronics heeft in 2025 een patent aangevraagd voor een inductieve component die hoge inductie kan combineren met een hoge kwaliteitsfactor.
